Welkom op Twee Papa's.nl: De weg naar ons kind

Draagmoederschap

Wat houdt het in?

Bij draagmoederschap is er sprake van een vrouw die het kind voor een ander draagt. De zwangerschap komt hierbij meestal tot stand middels kunstmatige inseminatie met sperma van de wensvader, maar ook met behulp van IVF (in vitro fertilisatie).

Er zijn twee soorten draagmoederschap te onderscheiden, namelijk laagtechnologisch en hoogtechnologisch.

Laagtechnologisch

De draagmoeder wordt via kunstmatige inseminatie bevrucht met het zaad van de wensvader. Hiervoor gebruikt de draagmoeder dus haar eigen eicel, waardoor ze ook genetisch moeder is.

Hoogtechnologisch

Bij hoogtechnologisch draagmoederschap draagt de draagmoeder het kind voor de wensouders, zonder dat ze daarbij gebruik maakt van haar eigen eicel. Hierbij is dus ook altijd nog een tweede vrouw, de eiceldonor, nodig.
Deze behandeling wordt altijd middels een IVF behandeling uitgevoerd, waarbij de eicellen van de eiceldonor in het laboratorium worden bevrucht met het zaad van de wensvader. Eén of maximaal twee daaruit ontstane embryo’s worden in de baarmoeder van de draagmoeder geplaatst. De eiceldonor is genetisch moeder, maar heeft het kind niet gedragen. De draagmoeder is volgens de wet de moeder, maar genetisch niet verwant aan het kind.

Beperkingen

Aan draagmoederschap kleven een aantal ethische, emotionele, praktische en juridische dilemma’s en problemen.

Homostellen met een kinderwens zoals wij die hebben (een genetisch volledig eigen kind), konden tot heden in Nederland niet terecht. Veel stellen wijken daarom uit naar het buitenland voor een draagmoedertraject, dat kan oplopen tot 100.000 euro  of meer.  Tevens is het bij wet niet toegestaan om een oproep te plaatsen dat je een draagmoeder zoekt. Wensouders kunnen wel een draagmoeder binnen de eigen kring zoeken. Voor kosten die er zijn voor de draagmoeder kan een vergoeding worden gegeven. Commercieel draagmoederschap bevorderen is echter verboden.

De beroepsvereniging voor gynaecologen (NVOG) en de staatscommissie Herijking Ouderschap hebben langer gepleit voor verruiming van de criteria voor ouderschap en gezag in Nederland. In 2018 werd draagmoederschap voor homostellen ‘goedgekeurd’  in Nederland en stond er een kliniek op die die daarbij wilde gaan helpen, namelijk Nij Geertgen in Elsendorp.

Omdat dit gehele traject nog nieuw is en er sprake is van met name juridische, bestuurlijke, maar ook medische gronden, maakt dat zij zorgvuldig te werk gaan om dit nieuwe traject vorm te geven.

De vrouw uit wie het kind geboren is, is volgens de Nederlandse wet altijd de moeder van het kind. Bij hoogtechnologisch draagmoederschpa betekent dit, dat de draagmoeder volgens de Nederlandse wet de moeder is. Indien zij getrouwd is, is haar partner volgens de wet de vader. Er moet dan nog een juridisch traject volgen om de partner het gezag van het kind te ontzeggen, waarna een van de wensvaders het kind kan erkennen. De tweede wensvader kan dan na een jaar middels een juridische procedure ook de voogdij op zich nemen en als het ware het eigen kind ‘adopteren’. Dit is even in een notendop uitgelegd, maar geeft wel een beeld van de complexiteit die het met zich mee brengt.

Veelal merk je in Nederland dat veel klinieken het ‘te ingewikkeld of ‘te intensief’ vinden, omdat er drie partijen betrokken zijn en vergoedingen (via bijv. verzekeraars) niet geregeld zijn. De belangrijkste reden daarvoor is dat je niet met geneeskunde, maar met wensgeneeskunde te maken hebt.

Kosten

De kosten voor draagmoederschap varieren sterk. Laagtechnologisch draagmoederschap is de goedkoopste variant. Hieraan zitten beperkte medische kosten, naast de juridische kosten en de onkostenvergoeding voor de draagmoeder. Voor hoogtechnologisch draagmoederschap zijnd e kosten hoger. Dit met name door de medische, maar ook psychische onderzoeken.
Ook verschillen de kosten van land tot land en is het afhankelijk van het feit of je wel of geen draagmoeder en wel of geen eiceldonor hebt.

Heb je geen draagmoeder en geen eiceldonor, dan ben je in Canada al gauw rond de 80.000 euro kwijt. Heb je wil een draagmoeder en eiceldonor, dan zijn de kosten voor Canada rond de 50.000 euro. In Cyprus zijn de kosten als je een eiceldonor en draagmoeder hebt 16.000 euro voor het medische traject. Let wel hierbij komen nog wel juridische kosten, welke we momenteel ook schatten op 6.000 tot 10.000 euro.

Als je in Nederland het gehele traject zou willen volgen en je hebt een Nederlandse draagmoeder en eiceldonor, dan worden de huidige medische en psychische kosten ingeschat op 25.000 euro. Inclusief het juridische traject moet je dan denken aan circa 35.000 euro.

Zodra we een concreter beeld hiervan hebben, zullen we dat uitgebreid toelichten.